Documentair-lifestyle trouwfotografie zonder opgelegd spel

De term documentair lifestyle trouwfotograaf heb je me vast al eens horen gebruiken. Maar wat betekent dat nou in de praktijk?

Ik werk graag samen met het bruidspaar voor mijn lens. Niet door alles dicht te timmeren, maar door ruimte te laten. Soms geef ik een kleine aanwijzing. Loop samen mijn kant op. Blijf even staan. Beweeg gewoon.
En dan wacht ik. En hoop ik. Dat er onderweg iets gebeurt. Een blik. Een hand die iets langer blijft liggen. Een lach die niet gepland was.

Die manier van werken past goed bij bruidsparen die al denken: oh help, nu moet ik poseren. Dat hoeft niet. Jullie hoeven niets te spelen. Ik ben er om te kijken, te volgen en vast te leggen wat zich aandient.

En terwijl ik dat doe, gebeurt er nog veel meer.

De momenten die niemand aankondigt

Een trouwdag draait niet alleen om het bruidspaar. Er gebeurt van alles om jullie heen. Kleine scènes, korte ontmoetingen, onverwachte acties. Dat zijn vaak de beelden die je pas later ziet, maar die je meteen herkent.

Daarom ben ik zo dol op kinderen op de bruiloft.

Kinderen laten zich niet regisseren. Ze trekken hun eigen plan, volgen hun eigen tempo en reageren zonder filter. Ze spelen onder stoelen tijdens de ceremonie, hangen ergens halverwege de dag in slaap tegen een ouder aan of zijn intens bezig met iets wat voor hen op dat moment het belangrijkste ter wereld is.

En dat maakt ze zo interessant om te fotograferen.

Documentaire trouwfotografie met aandacht voor alles wat ertoe doet

Het documentaire deel van mijn werk zit precies daar. In kijken. In afwachten. In niet ingrijpen wanneer dat niet nodig is. Kinderen zijn daarin onverbiddelijk eerlijk. Ze laten zien hoe een trouwdag ook verloopt: rommelig, ontroerend, soms chaotisch, vaak grappig.

Als trouwfotograaf in Noord-Nederland fotografeer ik bruiloften in Groningen, Drenthe en Friesland, en regelmatig daarbuiten. Wat al die dagen met elkaar gemeen hebben, is dat de mooiste beelden vaak niet ontstaan op de momenten die op het draaiboek staan.

Ze gebeuren tussendoor.

Kinderen spelen daarin een grote rol. Niet als decor, maar als onderdeel van het verhaal van de dag. En dat verhaal leg ik vast, zonder het glad te trekken.